στόλου, την σύναξιν των σταφιδών, προϊόν από το οποίον εξήρτηται και η εσωτερική οικονομία των κατοίκων των Καλαβρύτων και της Βοστίτζης και η διευθέτησις των πολεμικών εργασιών εκείνων των μερών. Ευθύς οπού ετελείωσα τούτο και ήκουσα τον Σκόντραν προχωρούντα προς το Καρπενήσι, αμέσως διέβην εις την Στερεάν Ελλάδαν με 700 στρατιώτας, αφήσας 150 εις την θέσιν των Σελών, συνωδευμένους με τον αδελφόν μου κύριον Βασίλειον Πετιμτζάν με άλλους 500, με προσταγήν του με νόμον διωρισμένου επί κεφαλής μου σεβαστού μέλους του Εκτελεστικού. Αν δεν επρόφθασα να συντελέσω αυτοπροσώπως εις την μάχην, τούτο δεν είναι σφάλμα μου, αλλά είναι επειδή όποιος δουλεύει σήμερον, εκείνον προσμένουν να δουλεύση και ταχιά και δεν λέγουν οι άλλοι «ημείς τον βλέπομεν ότι έχει έργον ανά χείρας, ας υπάγωμεν ημείς προ αυτού». Αν η διάβασίς μου εις την Στερεάν Ελλάδαν υστάτως δεν συνετέλεσεν εις άλλο, συνετέλεσε βεβαίως και εις τούτο: Εις όλην την διατριβήν του Μουσταφά Πασά εις Καρπενήσι, υπομείνας εγώ εις τους λόγγους του Λιδωρικίου, όλον εκείνον τον μεγάλον λειμώνα, άλλους μεν συνέστειλα, άλλους δε ενεθάρρυνα και δεν υπέκυψαν αυχένα υποταγής εις τον Σκόντρα δια να στείλη καδήδες και βοεβοδάδες από Καρπενήσι μέχρι Θηβών. Τα πρακτικά μου και τας αιτίας της επιστροφής μου τα επληροφορήθη το Σεβαστόν Βουλευτικόν μέσον του αδελφού μου Αναστασίου. Μετά την επιστροφή μου έκρινα εύλογον, εις έλλειψιν Πολεμικού υπουργείου, να αναφερθώ εις το Σεβαστόν Εκτελεστικόν.
Διεύθυνον την αναφοράν μου, της οποίας το ίσον ιδού σας περικλείω, και αμέσως εκστράτευσα δια τα προς το Μεσολόγγι αντικρυνά παράλια της Πελοποννήσου υπό την οδηγίαν του διά νόμου επί κεφαλής μου σεβαστού μέλους του Εκτελεστικού. Εδώ ελθών έλαβον την απόκρισιν των γραφομένων από το μέρος του Σεβαστού Εκτελεστικού το «πρωτότυπον του περικλειομένου ίσου». Προς Θεόν, προς πατρίδαν, αν είναι αυτή απόκρισις. Θεωρήσατε τι τους αναφέρω περί του Σώματος των Σουλιωτών, οπού διετήρησα αδιάλυτον υπό την οδηγίαν μου και αμέσως το εκίνησα κατά του εχθρού. Δεν με λέγουν τί έπταισα, αλλά εκείνο οπού ηξεύρω ότι τους έγραψε ο έπαρχος του Μεσολογγίου, χωρίς να γνωρίζη εκείνος ότι αυτοί δεν επέστρεφον εις το Μεσολόγγι ή, αν επέστρεφον, ήθελε πάθει πολλά περισσότερα αφ΄ ό τι παθαίνει από τους άλλους οπού είναι μέσα, με το να είναι αυτοί πολλά δυσαρεστότεροι προς αυτόν από τους άλλους. Τους περικλείω λογαριασμόν, όμοιον με εκείνον οπού έστειλα προς τον αδελφόν μου να παρρησιάση προς το Σεβαστόν Βουλευτικόν, των όσων έλαβον και των όσων εξώδευσα· μου αποκρίνονται ότι τα εθνικά χρήματα δεν πρέπει να δίδωνται εις μισθούς στρατιωτών. Μη γνωρίζων την γλώσσάν τους ερωτώ το Σεβαστόν Βουλευτικόν, πού αλλού πρέπει να δοθούν εί μη εις μισθούς στρατιωτών της τε στερεάς και θαλασσίου δυνάμεως; Το Σεβαστόν Εκτελεστικόν δεν ενεθυμήθη τούτο, ότι εις τον παρελθόντα χρόνον δεν εκινήθησαν μηδαμώς τα στρατεύματα της Πελοποννήσου, δεν συνεισέφερε δι΄ όλου η Πελοπόννησος από τα εθνικά εισοδήματα εις την θαλάσσιον δύναμιν, αλλά διά την έκπλευσιν 15 πλοίων ευρέθη βιασμένη η Διοίκησις να κάμη εκποίησιν εθνικών κτημάτων και ότι εις την Τρίτην Εθνικήν Συνέλευσιν των Ελλήνων μέλλει το έθνος να ερωτήση αν οι στρατιώται δεν έπρεπε να πληρωθούν από τα εθνικά εισοδήματα και η Διοίκησις διετάξατο να πληρώνωνται από τας επαρχίας, αν η θαλάσσιος δύναμις δεν πρέπει να οικονομήται από τα εθνικά εισοδήματα, καθώς και δεν έλαβεν διόλου.
Πού αλλού πρέπει να εξοδευθούν και πού εξωδεύθησαν; Δεν έπρεπε κάν να ενθυμηθή το Σεβαστόν τούτο Σώμα ότι κατά την αναλογίαν των στρατευμάτων της Πελοποννήσου 300 αυτοχθόνους Πελοποννησίου στρατιώτας έχουν ενεπιστευθή υπό την οδηγίαν μου και ότι η θέσις των Σελών θέλει αφεύκτως 250, την οποίαν απ΄ αρχής του πο-
